عضو هیات مدیره شرکت مادر تخصصی عمران وبهسازی شهری ایران گفت:توسعه نظام تأمین مالی بهسازی و نوسازی شهری اتفاق نمی افتد،مگر اینکه،شهرسازان و مهندسان مالی به یک تفاهم عمیق برسند و از اکسیر و جوهره مدیریت مالی بهره گیرند.
محمد آئینی افزود: در ادبیات غرب از مدیت مالی بعنوان مهندسی مالی تعبیر می شود و جوهره مدیریت مالی یا مهندسی مالی و تأمین مالی با کمترین هزینه و با بیشترین سرعت و تخصیص بهینه منابع است.
آئینی مردم را بعنوان سرمایه اصلی در احیا ء بافت فرسوده دانست و گفت : باید پذیرفت که بحث بهسازی و نوسازی بعنوان یک صنعت تلقی می شود و می تواند برای خودش یک اقتصاد را بنا کند . عضو هیات مدیره شرکت مادر تخصصی عمران وبهسازی شهری در رابطه با تعاریف صنعت اظهار داشت : در سند راهبرد توسعه صنعتی ایران، صنعت را به معنی توانایی تولید مناسب محصولات با مشخصات مطلوب و به هر مقدار مورد نیاز در تمامی حوزه ها می داند.
وی افزود : بیش از 35 گروه صنعتی در بورس اوراق بهادار تهران تعریف شده اند که انبوه سازی ،املاک و مستغلات یکی از آنهاست، لذا موضوع بهسازی و نوسازی شهری به دلیل ارتقای ارزش افزوده و تولید کالا (واحد های مسکونی ،تجاری ،اداری و خدماتی و عمومی )و خدمات (ارتقای کیفیت محیط زندگی شهری )ویژگی اساسی یک صنعت را دارا است.
آئینی وضع الزامات قانونی و رفع موانع قانونی ،اعتمادسازی،دوری ازایجاد تضاد منافع و ورود مستقیم پروژه بهسازی و نوسازی را از جمله پیش شرط های ورود سرمایه های خرد و کلان به صنعت بهسازی و نوسازی شهری دانست. وی افزود: جلب مشارکت و توانمندسازی تمامی عوامل موثر ،کاهش هزینه ها و نهاده های مورد نیاز، مدیریت بدون پول و حذف پول از منابع مورد نیاز و، تأمین مالی از خود پروژه و اهرم نمودن منابع موجود بهترین شیوه تأمین مالی صنعت بهسازی و نوسازی شهری به شمار می آید.